Ervaringsverhalen
Ervaringsverhalen zijn voor veel verenigingen de basis voor het onderlinge contact van de leden, voor hun onderlinge band. Ervaringsverhalen zorgen voor samenhang en gezamenlijkheid. Ze maken dat losse mensen met elk hun eigen ervaringen een op elkaar betrokken gemeenschap gaan vormen.
Dat maakt het des te verrassender dat zoveel verenigingen weinig doen aan het bijeenbrengen en toegankelijk maken van ervaringsverhalen van hun eigen leden of achterban. Terwijl dat met de moderne mogelijkheden van een eigen website juist makkelijker en beter kan dan ooit tevoren. Onbekend maakt onbemind?
Hieronder meer informatie over mogelijkheden en moeilijkheden van actief verenigingsbeleid op dit gebied. Daarbij meer over de uiteenlopende doelen die gediend kunnen zijn met het bijeen brengen en publiceren van dergelijke verhalen, over voorbeeld praktijken, en over voorbeeldige produkten van (wetenschappelijk) onderzoekers op dit terrein. (Wilt u alles bij elkaar op papier nog eens nalezen? Klik dan op print Ervaring Verhalen.)
Participatie van patiënten in onderzoek
Begripsverheldering
Er zijn talloze manieren om de deelnemers aan een onderzoek te beschrijven en in te delen. Voor ons is van belang dat patiënten/consumenten niet uitsluitend als object van onderzoek gelden, maar ook anders in beeld komen.
We bedoelen met onderzoek:
een proces van het verzamelen, ordenen en beoordelen van informatie gericht op het verkrijgen van een beter begrip en/of van nieuwe kennis, en/of van een onderbouwing voor besluitvorming en handelen of van verandering (of het ontdekken van zaken over iets om het dan te veranderen).
We bedoelen met de term onderzoek dus iets anders dan in het zinnetje "de arts onderzoekt de patiënt". Daarbij gaat het om het vinden van oorzaken voor ziekteklachten bij één individuele patiënt en/of het vinden van behandelingsmogelijkheden voor die ene patiënt. Dit geneeskundig onderzoek bedoelen we hier dus niet.
We bedoelen met participatie van patiënten/consumenten dat er door hen actief wordt bijgedragen aan het onderzoek van derden.
Laatst aangepast op 31dec2010Websites gericht op ervaringsverhalen
De eerste boeken van ervaringsverhalen die werden gepubliceerd, ontstonden vaak als min of meer toevallig bijproduct van interviews voor en op de radio. Websites kunnen een moderne variant zijn van hergebruik van eerder verzamelde teksten. Maar het kan ook andersom: websites die worden ingezet om nieuwe teksten te stimuleren.
Laatst aangepast op 09sept2010Onderzoekers, journalisten en ervaringsverhalen
Onderzoekers en journalisten zijn beroepsgroepen die een goed verhaal kunnen waarderen. Er zijn nogal uiteenlopende manieren waarop ze dat in hun beroepshandelen waar maken. Van beide worden hieronder een aantal voorbeeldige beoefenaren genoemd en kort besproken.
Laatst aangepast op 15nov2010
Nieuwe manieren van publiek maken
Internet als leeskring
Door internet wordt het veel makkelijker om ervaringsverhalen te presenteren aan een bredere kring van lezers en luisteraars. Omgekeerd geldt ook dat het makkelijker is om dergelijke verhalen te vinden, en vervolgens kan er door lezers ook gemakkelijk gereageerd, contact gezocht en gediscussieerd worden met de auteur(s).
Laatst aangepast op 09sept2010Verenigingen verzamelen verhalen
Doelen van het verzamelen
Verenigingen verzamelen verhalen, om met die verhalen te handelen. Patiëntenverenigingen weten dat in het eigen verenigingsblad juist de ervaringsverhalen het eerst gelezen worden. Maar uit onderzoek blijkt dat het verzamelen van ervaringsverhalen ook andere doelen kan hebben.
Laatst aangepast op 05sept2010
Ervaring verhalen
Verhalen publiek maken
Het vertellen van ervaringsverhalen heeft niet alleen voor de verteller ervan een belangrijke functie. Die verhalen 'doen' ook iets met de toehoorder. Verenigingen kunnen daarom met het publiek maken van de ervaringsverhalen van hun leden meer dan één doel realiseren. Door internet zijn er nieuwe manieren van publiek maken . Daarmee wordt het technisch mogelijk om dat helemaal in eigen beheer te doen.
Voorbeelden van goede praktijken op dit gebied laten echter zien dat specifieke hulp en ondersteuning hierbij een belangrijke zaak blijft.